ඔව්! ඇයි?

                                         හුග කාලයක් plan කරලා අන්තිමට ඒ දවස ආවා.කට්ටිය නමෝ විත්තියෙන් ම බුළුගහගොඩ ස්ටේෂන් එකෙන් බැස්සේ මාර mission එකකට. වෙන කාට නැතත් ගයියාට නම් අද අති විශේෂ දවසක්. අද තමයි ගයියා මාස  ගාණක් තිස්සේ ටෝක් කරපු, තමන්ගේ හදවතින් ((දැන් වෙන ඒවා බැලුවම දැන් ඌට එහෙම එකක් නෑ වගේ)) ඒක පාර්ශවිකව ලව් කරපු බව ඒ දැරිවිට කියන්ඩ යන්නේ.....

                                          ඒකට ඉතින් පුරුදු විදියට ස්කෝලේ ඉවර වෙලා ඒ ගර්ල් යන train එකට සෙට් වුනේ. රූපේයි,ගයියායි,ඇතායි යන්ඩ හිටියත් මගදි අහුලා ගත්ත සුප්පාත් එක්ක ඔක්කෝම 4ක් උනා. train එකෙන් බැහැලා ස්ටේෂන් එක දිගේ ගිහින් පාර පනින කම් කට්ටිය සද්දයක්වත් තිබුනේ නෑ. අනිත් පැත්තෙන් යන පාර දිගේ ඒ නංගිගේ පස්සෙන් කට්ටිය plan කර කර යනවා එයාව තනියම අල්ලාගන්න විදියක් ගැන.train එකේ ඇවිත් ඒ පාර දිගේ ගිය අයත් ටික ටික හැලිලා ගිහින් අන්තිමට අපේ සෙට් එකයි අර නංගියි තව කොල්ලෙකුයි පාරේ ඉතුරු වුනා. ඒ කොල්ලත් දිගටම යනවා..අපි ඉතින් ඌගේ පරම්පරාවම මතක් කර කර පස්සෙන් යනවා..


.                                         ටිකකින් නංගියි අර කොල්ලයි පාරේ දෙපැත්තට වෙලා කතා කර කර යන්ඩ පටන් ගත්තා. 276 බස් පාරත් පැනලා අතුරු පාරක් දිගේ දැන් යන්ඩ ගත්තා.කට්ටිය දැන් ගයියාට උපදෙස් දෙනවා.... "අරු ගිය හැටියේ ලගට ගිහින් කතා කරපන්" , "‍ලොවෙත් අදනම් අහපන්!".. යනවා යනවා ඉවර වෙන පාටක් නෑ.පාරවල් වලින් හැරි හැරි යනවා.... ආපහු යන්ඩ පාර මතකේ තියාගෙන ආව සුප්පාටත් දැන් පැටලිලා..ඌ හැමෝටම බැන බැන යනවා..විනාඩි 20ට විතර පස්සේ අර නංගි එකපාරට හැරුනා. හත්තිලව්වයි! ඒ එකිගේ ගෙදර....හුටා වැඩේ කොට උඩ! කට්ටියට ෆුල් මල..එත් අර කොල්ලා දිගටම යනවා.උගෙන් සීන් එක මොකක්ද කියලා දැන ගන්ඩ අපි උගේ පස්සෙන් යන්වා. ඇතා චූස් පාරක් ගහලා කොල්ලව නවත්තා ගත්තා."මචං පොඩ්ඩක් ඉදපන්" ඇතා ඌට කතා කලා. ඇතා ඌගෙන් විසතරේ අහන්ඩ ගත්තා. "උඹ අර නංගිගේ යාළුවෙක්ද බන්??"...ඌ එක එකපාරටම අහපි. "උඹලා එයාට ටෝක් ද කියලා"...හොදම වැඩේ එතකොට උනේ.. ගයියා පැනපු ගමන් ගහගන්ඩ වගේ ඇහුවා "ඔව්! ඇයි?" කියලා.....(වෙන ගමකට ඇවිත්,ඒ ගමේ කෙල්ලෙක්ගේ පස්සෙන් ගේ ගාවටම ඇවිත්, එකිගේ කොල්ලගෙන් ගේම ඉල්ලපුවාම කොහොමද ඉතින්)..... ඒ පාර ඌ "මං එයත් එක්ක යාළුයි" කියලා ගයියාගේ ලව් ස්ටොරියට ශෝක END එකක් දුන්නා.

                                         

               


අනේ අපොයි! ගයියා too late! මොනවා කරන්ඩද ඉතින්..අපි ආපහු එන්ඩ ආවා...හැමෝටම පට්ට අවුල් වෙච්චි සීන් එකට..පැය බාගයක් විතර හැමෝම මූණූ එල්ලන් ඇවිද්දා..දැන් කට්ටිය හෝ ගාලා ගයියාගේ හිත හදනවා. ඌ මූණ බෙරි කරගෙන කෑගහනවා.."මට අවුලක් නෑ බං" කියලා.. බට් ඌ ඇස්වල කදුළු දැක්කේ රූපේ විතරයි.. කොච්චර අවුල උනත් අර ගයියාගේ "ඔව්! ඇයි?" මතක් වෙනකොට මැරෙන්ඩ හිනා....කොහොමහරි එදායින් ගයියාගේ ඒ ලව් එක ඉවර වුනා. අපිටත් මොනවා හරි කන්ඩ තිබ්බ chance එකක් නැතිවුනා.... එ්කටයි ගොඩක්ම දුක..... :-D